Sociaal 2.0.

Ik ben lang niet in de pen gekropen. Is er dan niks gebeurd? Jawel. Maar maakt het een verschil als ik erover schrijf? Geen idee.

De ellende begon eind oktober 2019 en heeft geduurd tot eind juni 2020. Eerst de gekende ontstekingen, dan een deel van de tanden kwijt en moeten vervangen door een porseleinen exemplaar. Nadien een operatie aan de lever, om te eindigen met een operatie aan de rug. Doe daar corona bij, ouders met gezondheidsproblemen, een hondje moeten laten inslapen en eentje terminaal die we angstvallig opvolgen en je weet het wel… een rotjaar.

Ik zit letterlijk 1 jaar en 1 maand in mijn kot. Eerst thuisgezet en dan operaties en revalidaties. En toen ik eindelijk buiten mocht… mocht het niet door corona. Maanden heb ik binnen de muren gewandeld, een toertje in de tuin gedaan, … In juli mocht ik eindelijk terug aan de slag maar wat bleek… thuiswerk. Voortaan uren voor de laptop en digitale meetings. Een bizar jaar.

Voorlopig lijkt de sarco-boel wat gekalmeerd op uitzondering van de dagelijkse ontstekingen die mijn deel zijn en twee maal per week naar de fysio om dat lijf wat onder controle te houden. Momenteel zitten de ontstekingen in de kuiten en mijn nek/schouders en krijg ik er gratis een spierscheur aan de arm bij. Maar… ik klaag niet. Meer nog, ik lach er zelfs een beetje mee. “Is het maar dit?” Tuurlijk meen ik dat niet. Het is gewoon een overlevingsstrategie geworden.

Wat mij nog het zwaarst valt? Het gebrek aan sociaal contact. Geen gezellige etentjes, leuke uitstapjes, fijne familiemomenten. Geen onbezorgde knuffels en “ik trek u eens tegen mijn gilet”-momenten. Enkel afstand. Met je familie. Je vrienden. Je collega’s. We proberen contact te houden. Aan elkaars voordeur, via Teams, Facetime, What’sApp of telefoon. Maar dat gebrek aan écht contact doet me soms naar lucht happen. Huidhonger noemen ze dat. Het liedje van Queen blijft door mijn hoofd weergalmen… “I want to break free”. Pas op, ik volg de maatregelen heel secuur op. Ik weet hoe kostbaar gezondheid is. Ik hoop alleen dat er een afdoend geneesmiddel komt. Liever vroeg dan laat. Intussen blijf ik nog even langer in mijn kot… en probeer ik er daar het beste van te maken.

Eén ding is zeker. Humor helpt! Dus bij deze.😉

Een gedachte over “Sociaal 2.0.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s