Knettergek

Soms zou je toch knettergek worden van die multi-systeemziekte, niet? Ik heb behoorlijk wat medische ellende en twee vrij zware operaties achter de rug.

En daar zit nu juist het probleem… de rug…

Mijn laatste operatie was een rugoperatie. Het herstel ging vrij vlot tot ik een onvoorstelbare jeuk begon te krijgen aan het litteken. Op zich dacht ik “aha, goed nieuws”. Ze hebben me altijd verteld dat zoiets betekent dat de wonde aan het genezen is. We bleven er dus verder de zalf aan wrijven en het letsel verzorgen.

Tot plots… hoe kan het ook anders… en eerlijk gezegd weet ik ook niet waarom ik er opnieuw verbaasd over was… er etter begon uit te komen. Dat leek me niet echt een goed teken maar me zorgen maken wou ik in die fase nog niet doen.

Vorige vrijdag was D-day. Dé controle bij de specialist. “Oh, dat is jammer zeg. Het litteken geneest niet goed omdat u een zeldzame reactie heeft op de draad die vanbinnen zit. Dat komt zelden voor.” Baf, weer een klap in het gezicht en met de beide beentjes in één vingerknip op de grond. Terwijl ik recent nog zei dat ik gelukkig was dat mijn sarcoïdose een beetje onder controle begon te komen en de zware opstoot voorbij leek, werd ik door die vieze beestjes in één seconde met de neus op de feiten gedrukt.

Ik heb een multi-systeemziekte, al jaren, en daar leer ik met vallen en opstaan mee leven. Maar… ze zal er altijd zijn. Elke milliseconde van elke dag. Ook deze ‘zeldzame reactie’ had ik dus eigenlijk wel kunnen verwachten. Ik had gehoopt dat het voor één keer eens ‘gewoon’ kon zijn. Niet dus.

Resultaat: drie dozen antibiotica die specifiek inwerken op de huid én andere zalf om dagelijks op het litteken te smeren. Het boeltje afgedekt houden en binnen drie weken hopen dat alles genezen is. En anders? “Dan snijden we dat open en halen het gedeelte rond het draadje weg.” De specialist kan daar natuurlijk niet aan doen en hoopt net als ik dat het tegen half juli in orde is. Maar… het is balen… echt wel.

Laat ik voor één ding wel blij zijn. Ik heb mits strenge voorwaarden én thuiswerk eindelijk groen licht gekregen om mijn werkzaamheden te hervatten. Ik zou echt een gat in de lucht kunnen springen omdat ik na zoveel maanden van ellende opnieuw iets kan betekenen op professioneel vlak. Maar zoals beide specialisten van de twee operaties me duidelijk maakten: “Het waren vrij ernstige ingrepen dus niks forceren en rustig opbouwen.” Ik beloof op mijn communiezieltje (heb ik dat?) dat ik dat ook zal proberen te doen.

En in de tussentijd krab ik mezelf een ongeluk….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s