Hartepijn

In mijn hoofd leef ik een avontuurlijk, druk sociaal leven en hol ik van de ene afspraak naar de andere. Ik droom er zelfs over. Vaak ben ik planningen aan het maken of projecten aan het voorbereiden. Of plant ik nieuwe bloemetjes. Tot ik plots wakker wordt….

…en dit lichaam me voorlopig verplicht om een leven in de zetel te leiden. Al vier maanden ben ik door aanhoudende gezondheidsissues verplicht van de rem op te trekken en mijn professioneel en privé-leven on hold te zetten. Mijn lichaam is zodanig over de grenzen gegaan dat het herstel tijd vraagt en veel geduld. Van rugproblemen, een keelontsteking, sinnusitis, longontsteking tot zware, aanhoudende abcessen in de mond en het trekken van tanden plus het plaatsen van een brug tot gevolg. En ook mijn lever is bijlange niet in orde. Daarvan ken ik straks het verdict.

De pijn… daar heb ik mee leren leven. Het gevoel van nutteloosheid niet. Want buiten serietjes kijken op Netflix en een boekje lezen gebeurt er niks wereldschokkends. Voor iemand die haar energie haalt uit sociale contacten, dingen realiseren is deze voor mij zo zinloze periode de hel. Fysiek ben ik momenteel niet in staat om veel te wandelen, bloemetjes te planten in de tuin of een etentje te organiseren. Ik zie het anderen doen, kijk door mijn raam en vraag me mijmerend af ‘is dit het nu?’.

Na meer dan 5 jaar ellende snak ik echt naar een break. Ik zou zo graag eens een afspraak kunnen maken met vrienden voor een uitje of een feestje en me er ook echt aan kunnen houden. Maar telkens opnieuw moet ik afzeggen of alles aan me laten voorbijgaan omdat mijn lichaam niet mee wil. Ik kan echt veel pijn verdragen, believe me, ik leef er elke dag mee. Maar de hartverscheurende pijn die ik soms voel omdat ik zoveel “neen” moet zeggen, daar is niemand tegen opgewassen.

Ik blijf mezelf oppeppen en zeggen “komaan nog even deze hindernis nemen en dan wordt het weer beter”. Maar wat als het niet meer beter wordt? Wat als ik voortaan bij de minste inspanning constant in de lappenmand lig? Wat als ik verder moet met zware medicatie die op termijn ook negatieve effecten heeft? Geef dan maar mijn droom waarin ik zorgeloos door de velden loop of samen met collega’s mooie projecten kan realiseren. Liever dat dan de Netflix-specialist die ik intussen geworden ben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s