Kerstgedachte

Elke blog die ik denk te schrijven wis ik al even snel. De voorbije maanden zijn niet de prettigste uit mijn leven geweest en daar heeft sarco niks of bijna niks mee te maken.

Mijn mama kreeg het zwaar te verduren door medische issues en vecht nog elke dag hard voor haar herstel. Het besef dat je rots in de branding plots zo breekbaar is raasde als een schokgolf door me heen. Als ik nu zie hoe mijn ouders alles op alles zetten om terug dat stapje verder te geraken kan ik hen alleen maar aanmoedigen en helpen waar ik kan. Zij blijven de basis van mijn bestaan en hebben de fundamenten gelegd voor de persoon die ik nu ben. Hun liefde heeft mij gevormd.

En toen als een donderslag bij heldere hemel werd mijn maatje, mijn zwager/schoonbroer veel te vroeg en onverwacht uit ons leven gerukt. Het ene moment hadden we samen nog plezier gemaakt, het andere moment was hij er niet meer. Er is een onbeschrijfelijke leegte maar ik probeer die op te vullen met alle fijne herinneringen die ik aan hem heb. Hij kon soms zo veelbetekenend lachen zonder één woord te zeggen. Die blik staat voor altijd op mijn netvlies gebrand. En ik glimlach ook nu wanneer ik eraan denk.

Elke keer ik dacht te schrijven over mijn fysiotherapie, mijn pijnlijke vingers of vermoeidheid leek dat plots zo onbelangrijk naast wat er zich dagelijks in mijn wereld afspeelde. Elke letter die ik op papier zette leek er een te veel. Ik bleef de blogs van vrienden volgen en ook de verhalen op FB maar ik kreeg zelf geen woord neergepend. En ook nu vraag ik me nog altijd af of ik alles niet even offline zou halen en in de anonimiteit verdwijnen. Maar ik weet dat mijn verhalen mensen ook helpen, dat ze er kracht uit putten om een nieuwe aanval tegen hun sarco-beestjes aan te vatten. De reacties die ik soms krijg zijn hartverwarmend en net daarom weet ik dat dit nodig is.

Laat me dan deze woorden tijdens de kerstperiode op papier zetten. Geniet maximaal, leef maximaal en zoek de geluksmomenten niet te ver. Je vindt ze in een begrijpende blik, een opbeurend woord, een liefdevolle knuffel of een hartverwarmend bericht. Je vindt ze overal. En zij geven je de kracht om tegen sarco te blijven vechten ook als het soms wat moeilijker gaat.

Je moet enkel je ogen openen om dat kleine geluk te zien.

2 gedachten over “Kerstgedachte

  1. Iets met spijker en kop. Zo simpel kan alles zijn. Relativeren is geen kunst, je moet het gewoon ervaren, en dat besef komt helaas bijna altijd na een ingrijpende gebeurtenis. Alles teruggebracht tot de wezenlijke inhoud, daar is geen ellenlang verhaal voor nodig. Vooral blijven schrijven; het doet goed. In hart en hoofd ben ik bij jullie!

    Liked by 1 persoon

  2. Dat is inderdaad een heftig jaar voor je geweest. Toch mooi dat je bent blijven schrijven, het geeft me een gevoel van “niet alleen staan” in de sarco ellende.
    Ik wens je een goed uiteinde en een goed nieuwjaar.

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Thea Zlubbers Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s