Lokroep van 3

Echtgenoot ligt heerlijk naast me te soezen en ik denk: ‘Wat moet het zalig zijn om dit te kunnen’. Het is 3u ’s nachts en net zoals de voorbije dagen weigert mijn lichaam in slaapmodus te gaan.

Thee, een warm bad, een gezellig babbeltje tot zelfs slaapmedicatie. Ik heb alles geprobeerd. Maar als ik drie uurtjes slaap heb op één nacht mag ik me gelukkig prijzen.

De boosdoener: sarcoïdose en het eeuwig gepieker in mijn hoofd. Door mijn systeemaandoening gaat mijn lichaam zijn eigen weg en slapen maakt daar geen deel meer van uit. Het lijkt of ik ’s avonds constant onder adrenaline leef en het gebrek aan energie van overdag wil goedmaken. Rusteloze benen, overgevoelige zenuwpuntjes, …, maken de aanraking met mijn lakens elke nacht tot een hel. En ook mijn hoofd zit op kruissnelheid. 

Klaarwakker en met prikkende ogen staar ik naar de donkerte in mijn kamer en hoor ik elk geluid. Het is zo stil rondom mij maar in mijn hoofd woedt een storm. Ik slaap heel slecht en eens wakker gaan de wieltjes draaien. Mijn leven, gezondheid, werk, …. alles passeert de revue. In slaap vallen en doorslapen is sinds mijn sarcoïdose een opdracht geworden.

Iemand anders kruipt ’s avonds gewoon in bed, sluit de ogen en geniet van enkele uurtjes rust. Ik doe het licht uit, de ogen dicht en ik wacht…. op de slaap die niet wil komen, op een zorgeloze nacht. En ik wacht… en wacht… en wacht…

Hoe meer ik naar de klok kijk, hoe moedelozer ik word. Het is intussen weer 3u voorbij en het huis slaapt… maar ik niet. Integendeel, ik tel zelfs uit hoe lang ik nog in bed moet blijven liggen voor het sociaal aanvaardbaar is om op te staan. Mijn ogen jeuken en geven het signaal dat ze best nog wat rust kunnen gebruiken. Mijn hoofd denk er anders over. 

Dag na dag, nacht na nacht zet dit moordend ritme zich door. De sarco-beestjes in mijn lichaam hebben de tijd van hun leven en dansen er maar op los. En ik… wil gewoon in mijn eigen huis de rolluiken neerlaten, mijn ogen sluiten en samen met mijn echtgenoot naar dromenland reizen. Maar mijn huis is ingenomen door ongenode gasten.

3.37u intussen. Het wordt zelfs een spelletje om de minuten zien weg te tikken. Minuten worden uren, en uren een nacht. Morgen toch nog maar eens een ander trucje uit de kast halen. De hokus pokus slaaptruc. Ik hoop dat die werkt….

Eerst nog dat magisch toverstokje vinden.

2 gedachten over “Lokroep van 3

  1. Arme lieve Helga, wat heb ik met je te doen. Ik heb het maar heel af en toe en dan vind ik het al vreselijk! Die vreselijke onrust in het hoofd terwijl heel de wereld in dromenland is. Terror sarco!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s